Gronsoft – najnowsze wiadomości

W Internecie najłatwiej jest znaleźć porady jak upiec ciasto albo jak obrabować bank. Niestety, równie łatwo można się tam dowiedzieć, jak najskuteczniej popełnić samobójstwo.
„Jak można szybko i bezboleśnie się zabić; tak, żeby nie bolało i nie było szans na odratowanie? Pomóżcie, a ja tak to zrobię” – rzuca w sieć jeden z internautów i natychmiast znajduje chętnych do udzielenia odpowiedzi. Grupy internetowych samobójców wymieniają się receptami i poradami. Trwa kampania na rzecz delegalizacji takich stron, gdyż obowiązujące dotąd przepisy prawne okazały się zupełnie nieskuteczne. W przeciwieństwie, niestety, do podawanych na nich przepisów na śmierć.

W czerwcu bieżącego roku Unia Europejska oznajmiła, iż ma zamiar złożyć pozew o odszkodowanie handlowe od USA bazujące na ograniczeniach hazardowych występujących w USA. W tym tygodniu dyskusje dotyczące odszkodowania pomiędzy UE a USA doszły do jakiegoś rozwiązania. W piątek USA zaoferowało UE zapłatę, którą Unia od razu uznała za „niewystarczającą.”

W 2003 USA zostały oskarżone przez Antiguę i Barbudę, iż ich ograniczenia dotyczące hazardu stanowią naruszenie porozumień handlowych, składając pozew do Światowej Organizacji Handlu (World Trade Organization, WTO).Zaczęło się to bardzo niewinnie, jednak już w niedługim czasie zmieniło się w międzynarodowy spór. Gdy w tym roku WTO wydało wyrok na korzyść Antigui, USA zareagowało przez usunięcie przemysłu hazardowego z ich porozumień o wolnym handlu z WTO. Spowodowało to, iż członkowie WTO zyskali prawo do żądania odszkodowania odpowiadającemu wartości amerykańskiego przemysłu hazardowego, czyli ok. 100 miliardów dolarów. O lwią część tej kwoty walczyć ma Unia Europejska, na terenie której mieszczą się największe światowe firmy hazardowe, takie jak PartyGaming i Sportingbet.

Unia Europejska od razu zaznaczyła, że nie będzie się starać o uzyskanie pieniężnego odszkodowania od USA. Reprezentant UE powiedział „Gdy mowa o odszkodowaniu, to na pewno nie będzie to gotówka, ale otwarcie przez USA ich branży usługowej, dla wszystkich.” Ale każda koncesja przemysłowa będzie znaczyć dla USA dziesiątki miliardów dolarów. Ale jest też dużo korzystniejsze rozwiązanie, które rozważa Unia Europejska. Gdy USA zgodzi się na usunięcie ograniczeń hazardowych dla licencjonowanych i regulowanych międzynarodowych przedsiębiorstw, to może okazać się to dla nich dużo bardziej opłacalne.

W języku francuskim słowo hasard oznacza przypadek, traf, ryzyko natomiast arabskie słowo az-zahr oznacza kostkę do gry lub grę w kości.

Słownik Języka Polskiego definiuje słowo hazard jako „ryzykowne przedsięwzięcie, którego wynik zależy wyłącznie od przypadku”, „ryzyko w grze” lub jako „narażanie się na niebezpieczeństwo, ryzykowanie”.

Przeciętna osoba traktuje grę jako zabawę, chociaż często bardzo chciałaby wygrać. Określa sobie najczęściej pewien limit pieniędzy, które może poświęcić na grę lub określa limit czasu, po którym odstępuje od gry, bez względu na to czy wygrywa czy też przegrywa. Osoby grające sporadycznie zakładają prawdopodobieństwo przegrania określonej kwoty i wliczają ją w koszta zabawy. Zupełnie innymi motywami kierują się osoby, których granie nabrało cech patologicznego hazardu.
Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych określa hazard jako „ryzykowne przedsięwzięcie; narażanie się na niebezpieczeństwo; gra o pieniądze lub inne dobra, w której znaczna lub decydującą rolę odgrywa przypadek”.

Człowieka uzależnionym od hazardu możemy nazwać, jeśli nie potrafi on powstrzymać się od gry, gdy zaciąga pożyczkę, żeby móc się „odegrać”. Nie liczą się wtedy dla takiej osoby problemy życiowe, całe swoje życie poświęca on nałogowi.

Patologiczny hazard – inaczej hazard przymusowy został uwzględniony przez Dziesiątą Rewizję Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD-10) w rozdziale piątym – „Zaburzenia Psychiczne i zaburzenia zachowania”, w podrozdziale – „Zaburzenia nawyków i popędów”. Przez zaburzenia nawyków i popędów należy rozumieć powtarzające się działania bez jasnej, racjonalnej motywacji, które nie mogą być kontrolowane i najczęściej szkodzą zarówno interesom pacjenta jak i innych ludzi. Pacjent opisuje je jako zachowania związane z popędem do działania. Ich Przyczyny nie są znane. Wg ICD-10 patologiczny hazard jest to zaburzenie, które „…polega na często powtarzającym się uprawianiu hazardu, który przeważa w życiu człowieka ze szkodą dla wartości i zobowiązań społecznych, zawodowych, materialnych i rodzinnych”.

Siłą napędową patologicznego hazardu jest potrzeba przeżywania silnego napięcia, przeżywane podczas gry. Wygrana zwiększa poczucie mocy i popycha do dalszej gry. Przegrana powoduje spadek szacunku do siebie i zmniejszenie poczucia kontroli oraz niejednokrotnie żądzę odzyskania straty a te z kolei stymulują do poszukiwania komfortu psychicznego w kolejnych grach. Ironią jest to, że wielu hazardzistów jest bardziej zadowolonych z przegranej niż z wygranej, bowiem przegrana zmusza ich do odgrywania się i pozwala na dalsza grę, a tym samym pozwala na dalsze przeżywanie stanów napięcia. W efekcie gracz nie jest w stanie przestać grać, nieważne czy wygrywa czy też przegrywa.

Z opublikowanych w roku 2000 badań wynika, że problem patologicznego hazardu dotyczy w Stanach Zjednoczonych ok. 2,5 do 3,5 mln. osób dorosłych oraz ok. 1,1 mln młodych osób w wieku dojrzewania. Osoby te, w porównaniu z ogólną populacją, częściej palą tytoń i częściej nadużywają alkoholu.

Czas, w którym człowiek zmieni się ze zwykłego gracza w uzależnionego od hazardu jest różny, zależy od psychiki gracza. Mogą to być miesiące lub lata.

Najczęściej spotykane gry hazardowe to automaty do gry (tzw. jednoręki bandyta), bingo, ruletka, gry w karty (poker, Black Jack), wyścigi konne, wyścigi psów. Dla hzardzistów-domowiczów pojawiły się strony internetowe, gdzie można grać korzystając z karty kredytowej.

Osoby, które mają w sobie tzw „żyłkę hazardzisty”, ale jednocześnie mają większe poczucie odpowiedzialności, wybierają bardziej bezpieczne namiastki hazardu takie jak totolotek, konkursy audiotele czy niedrogie loterie. Zdarza się jednak, że część z tych osób traci, w pewnym momencie, kontrolę nad swoimi emocjami, a chęć zysku i dreszczyk związany z ryzykiem biorą górę. Wówczas wydają coraz więcej pieniędzy na kupony totka i loteryjne losy czy dziesiątki razy wykręcają telefoniczne numery telewizyjnych konkursów. Sygnałem, że sprawy posuwają się zbyt daleko staje się dopiero niewiarygodnie wysoki rachunek telefoniczny lub podliczenie ogólnej wartości „drobnych” kwot wydanych na pojedyncze losy czy kupony.

- Politycy na rowery! – takie wyzwanie rzucił na swoim…

Pracownica McDonalda w Union City w amerykańskim stanie…

Sześcioro włoskich płetwonurków zamieszkało pod wodą. Chcą…