Gronsoft – najnowsze wiadomości

Władze w Canberze chcą wyrazić skruchę za lata prześladowań Aborygenów, rdzennej ludności, której rodzinom odbierano dzieci i umieszczano w specjalnych ośrodkach. Proceder trwał od 1910 roku do początku lat siedemdziesiątych.

To pojednanie zaczęło się od otwarcia 42. sesji parlamentu – pierwszej w historii, w której uczestniczyła starszyzna plemienna Aborygenów.

Poprzednim czterdziestu jeden parlamentom to się nie udało. Czasem działamy powoli, ale w końcu udaje się nam osiągnąć cel. Dziś zaczynamy od jednego kroku, który przyczyni się do naprawienia pomyłek przeszłości – mówił premier Kevin Rudd. Jutro szef rządu oficjalnie przeprosi Aborygenów za poprzednie władze Australii.

Za tydzień w kasynie w Palms odbędzie się charytatywny turniej, z którego dochód przeznaczony będzie dla organizacji charytatywnej TASER, która wspomaga rodziny policjantów, którzy zginęli w czasie wykonywania swoich zadań. Gospodarzem tego turnieju będzie jeden z lepszych pokerzystów na świecie i zdobywca aż 11 bransoletek WSOP Phil Hellmuth.
Uczestnicy turnieju pod nazwą ‘Beauty and the Bet’z pewnością będą się świetnie bawić. w samo południe rozpocznie się pierwszy z turniejów. Żeby wziąć w nim udział, należy zapłacić wpisowe w wysokości $500, a rozgrywany jest on w formacie No Limit Hold Em Freezeout.Po południu, o 17:00 będą mogli pograć gracze z grubszym portfelem, nie każdego bowiem stać na wpłacenie $2,500 z rebuyami. Finałowa trójka każdego turnieju spotka się przy 6-osobowym finałowym stoliku, przy którym powalczy o główną nagrodę wieczoru.
Fundacja TASTER otrzyma połowę zebranych pieniędzy,a pozostałe zasilą pulę nagród. Główna Nagroda Wieczoru to dwa bilety na 42. SuperBowl i dwa bilety na imprezę Playboy Superbowl, która odbędzie się na dzień przed samym meczem.
W  Playboy Club w Palms do samego rana będą się bawić zwycięzcy obu turniejów razem z samym Hellmuthem.
Hellmuth będzie już po raz kolejny gospodarzem turnieju, który wspomaga fundację TASER. Pierwszy raz zajął się tym  w grudniu 2006 roku. Turniej tak spodobał się,że powtórzono go jeszcze raz, tym razem w Palms. Helmuthowi  towarzyszyć będą:Stacy Fuson, Alison Waite, Stephanie Heinrich i Sarah Elizabeth – cztery ślicznotki ze „stajni” Playboya. Dziewczyny  będą grać w pokera i bawić gości. Zainteresowanie jest olbrzymie,tym bardziej, że ponieważ dochód przeznaczany jest na cele charytatywne, koszta można odliczyć od podatku. Dodatkowe informacje na ten temat można znaleźć na stronie taserfoundation.org.

W języku francuskim słowo hasard oznacza przypadek, traf, ryzyko natomiast arabskie słowo az-zahr oznacza kostkę do gry lub grę w kości.

Słownik Języka Polskiego definiuje słowo hazard jako „ryzykowne przedsięwzięcie, którego wynik zależy wyłącznie od przypadku”, „ryzyko w grze” lub jako „narażanie się na niebezpieczeństwo, ryzykowanie”.

Przeciętna osoba traktuje grę jako zabawę, chociaż często bardzo chciałaby wygrać. Określa sobie najczęściej pewien limit pieniędzy, które może poświęcić na grę lub określa limit czasu, po którym odstępuje od gry, bez względu na to czy wygrywa czy też przegrywa. Osoby grające sporadycznie zakładają prawdopodobieństwo przegrania określonej kwoty i wliczają ją w koszta zabawy. Zupełnie innymi motywami kierują się osoby, których granie nabrało cech patologicznego hazardu.
Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych określa hazard jako „ryzykowne przedsięwzięcie; narażanie się na niebezpieczeństwo; gra o pieniądze lub inne dobra, w której znaczna lub decydującą rolę odgrywa przypadek”.

Człowieka uzależnionym od hazardu możemy nazwać, jeśli nie potrafi on powstrzymać się od gry, gdy zaciąga pożyczkę, żeby móc się „odegrać”. Nie liczą się wtedy dla takiej osoby problemy życiowe, całe swoje życie poświęca on nałogowi.

Patologiczny hazard – inaczej hazard przymusowy został uwzględniony przez Dziesiątą Rewizję Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych (ICD-10) w rozdziale piątym – „Zaburzenia Psychiczne i zaburzenia zachowania”, w podrozdziale – „Zaburzenia nawyków i popędów”. Przez zaburzenia nawyków i popędów należy rozumieć powtarzające się działania bez jasnej, racjonalnej motywacji, które nie mogą być kontrolowane i najczęściej szkodzą zarówno interesom pacjenta jak i innych ludzi. Pacjent opisuje je jako zachowania związane z popędem do działania. Ich Przyczyny nie są znane. Wg ICD-10 patologiczny hazard jest to zaburzenie, które „…polega na często powtarzającym się uprawianiu hazardu, który przeważa w życiu człowieka ze szkodą dla wartości i zobowiązań społecznych, zawodowych, materialnych i rodzinnych”.

Siłą napędową patologicznego hazardu jest potrzeba przeżywania silnego napięcia, przeżywane podczas gry. Wygrana zwiększa poczucie mocy i popycha do dalszej gry. Przegrana powoduje spadek szacunku do siebie i zmniejszenie poczucia kontroli oraz niejednokrotnie żądzę odzyskania straty a te z kolei stymulują do poszukiwania komfortu psychicznego w kolejnych grach. Ironią jest to, że wielu hazardzistów jest bardziej zadowolonych z przegranej niż z wygranej, bowiem przegrana zmusza ich do odgrywania się i pozwala na dalsza grę, a tym samym pozwala na dalsze przeżywanie stanów napięcia. W efekcie gracz nie jest w stanie przestać grać, nieważne czy wygrywa czy też przegrywa.

Z opublikowanych w roku 2000 badań wynika, że problem patologicznego hazardu dotyczy w Stanach Zjednoczonych ok. 2,5 do 3,5 mln. osób dorosłych oraz ok. 1,1 mln młodych osób w wieku dojrzewania. Osoby te, w porównaniu z ogólną populacją, częściej palą tytoń i częściej nadużywają alkoholu.

Czas, w którym człowiek zmieni się ze zwykłego gracza w uzależnionego od hazardu jest różny, zależy od psychiki gracza. Mogą to być miesiące lub lata.

Najczęściej spotykane gry hazardowe to automaty do gry (tzw. jednoręki bandyta), bingo, ruletka, gry w karty (poker, Black Jack), wyścigi konne, wyścigi psów. Dla hzardzistów-domowiczów pojawiły się strony internetowe, gdzie można grać korzystając z karty kredytowej.

Osoby, które mają w sobie tzw „żyłkę hazardzisty”, ale jednocześnie mają większe poczucie odpowiedzialności, wybierają bardziej bezpieczne namiastki hazardu takie jak totolotek, konkursy audiotele czy niedrogie loterie. Zdarza się jednak, że część z tych osób traci, w pewnym momencie, kontrolę nad swoimi emocjami, a chęć zysku i dreszczyk związany z ryzykiem biorą górę. Wówczas wydają coraz więcej pieniędzy na kupony totka i loteryjne losy czy dziesiątki razy wykręcają telefoniczne numery telewizyjnych konkursów. Sygnałem, że sprawy posuwają się zbyt daleko staje się dopiero niewiarygodnie wysoki rachunek telefoniczny lub podliczenie ogólnej wartości „drobnych” kwot wydanych na pojedyncze losy czy kupony.